Een tweetal slepende blessures, van Iris en Chiara, had ons genoodzaakt een extra speelster op te roepen, namelijk Julia. Na een ondanks regen en storm goed verlopen reis kwamen we in de gezellig bruine kroeg van Sporthal de Run aan. Vooraf was gelukkig nog voldoende tijd om met een potje tafelvoetbal en wat verjaardagskaarten een ontspannen gevoel te krijgen. Deze ontspanning zette zich tijdens het inspelen en de wedstrijd gelukkig voort. Temeer daar het er al bij het inspelen op leek dat Hands-Up niet van het niveau was dat de ballen hard tegen de grond ramt. 

Met een basisopstelling van Zelda, Marguerita, Naömi, Lisanne, Milon en Janine, met Jente op de libero, begonnen we de eerste set die bij een 6-1 voorsprong voor ons direct onderbroken werd door de Hands-Up coach met zijn eerste time out. Het mocht echter niet baten want onze service was over het algemeen zodanig dat Hands-up de grootste moeite had om tot een goede pass te komen. Laat staan een goede aanval. En als we zelf tot aanvallen over moesten gaan was het Marguerita die ze op nette set ups van Zelda er lekker in stond te slaan. Ook de 2e time out bij 6-15 onderbrak ons ritme niet. Hierdoor kon Zelda met een mooie serie de eerste set strak uitserveren vanaf  17 door naar 25. Eerste set 7-25. 

Klaas wees ons er fijntjes op dat het feit dat de eerste set héél eenvoudig was binnengehaald bij ons over het algemeen geen garantie voor het verdere wedstrijdverloop gaf. En dat we onszelf meestal in de 2e  of 3e set tegenkomen.  Daarom kwam in de 2e set Julia erin voor Milon. En ook dat liep gesmeerd.
Julia scoorde de nodige punten. Soms met slimme ballen, soms met hamer smashes. Die laatste slagen waren af en toe zo hard dat het Berlicumse blok al bij voorbaat zichzelf in de schulp terugtrok en begon te piepen van angst. Het was heel goed te zien dat er plezier in ons team zat.   
Er werd goed met elkaar gecommuniceerd en, binnen de concentratie, veel gelachen. Ondanks dat we nu wel wat extra punten weggaven vanwege een af en toe haperende service, gingen we beslist niet rommelen en kregen Hands-Up er wederom eenvoudig onder. Nu met 12-25. 

Eigenlijk hebben we alleen aan het begin van de 3e set, waar Milon de positie van Marguerita had overgenomen, gerommeld. We kwamen toen zélfs voor de eerste en enige keer in de wedstrijd achter te staan… 1-0. Daarna namen we  weer snel de voorsprong maar dat gebeurde bepaald niet met verzorgd spel. Ondanks de 6-4 voorsprong pakte Klaas dan ook, enigszins boos, tóch een time out. Geheel terecht werd er op gewezen was dat we niet in moesten kakken en medelijden moesten gaan krijgen. Volle bak blijven spelen was het credo. Hoewel het spel niet direct weer foutloos werd pakten we toch weer een ruime voorsprong. Op 7-15 hoopte de Hands-Up coach ons nogmaals uit ons ritme te halen. De passing van Jente bleef echter constant op een goed niveau. En daar waar af en toe een onzuivere pass te bespeuren viel werd door Lisanne keurig gecorrigeerd. 
Zodoende konden we ook weer met goede blokkeringen door Janine en Naömi de 3e set weer in de tas stoppen. Weliswaar met het hoogste aantal punten tegen van 13, maar binnen is binnen. 

Hierna was het dus met de tegenstand van Hands-Up helemaal gedaan. 
Nu met Margeruita weer in het team op de plaats van Lisanne gingen we door met scoren.  Ook  de circa 13 ouders / supporters van de thuisploeg waren nu helemaal stil en geloofden nergens meer in. Terecht, want, ondanks time outs op 2-9 en 5-17 werd het snel 8-25 in 70 minuten een klinkende 0-4 overwinning. 

Des te meer een reden om gezamenlijk gemotiveerd te blijven en maximaal te trainen. Elke komende tegenstander is gewaarschuwd nu ons visitekaartje is afgegeven. Hou elkaar scherp! 

Komende zaterdag wederom een verre uitwedstrijd bij NuVoC in Veldhoven.
Het wordt voor hen de 1e wedstrijd deze competitie. Laten we ze geen kans geven voor onaangename verrassingen te zorgen!!